روشهای استفاده از رنگ و معرف های رنگی در آماده سازی نمونه های متالوگرافی

استفاده از رنگ در تصاویر، سابقه ای طولانی دارد و به انتشار نخستین تصاویر رنگی در حدود هشتاد سال پیش بازمی گردد. با این حال، به دلیل هزینه بالای فیلم های رنگی و همچنین مخارج بالای چاپ و تکثیر این تصاویر در نشریات، کاربرد آ نها تا مدتها محدود باقی مانده بود. امروزه با پیشرفت فناوری تصویربرداری دیجیتال، ثبت تصاویر رنگی به مراتب ساده تر و مقرون به صرفه تر از گذشته شده است. همچنین، در گزارش هایی که به صورت دیجیتالی تهیه و توزیع می شوند، استفاده از تصاویر رنگی هزینه چندانی ندارد و به راحتی قابل انتشار است. با این وجود، چاپ تصاویر رنگی در نسخه های چاپی مجلات همچنان پرهزینه است. در زمینه درک بصری نیز، باید توجه داشت که چشم انسان تنها قادر به تشخیص حدود چهل طیف مختلف از خاکستری بین سفید تا سیاه است؛ در حالی که در استفاده از رنگ ها، چنین محدودیتی وجود ندارد و امکان انتقال اطلاعات بصری به مراتب گسترده تر و دقیق تر فراهم می شود. معرف های اچ رنگی در متالوگرافی، قادر به برجسته سازی ویژگی هایی از ریزساختار هستند که در بیشتر مواقع با اچ کننده های سیاه و سفید استاندارد قابل مشاهده نیستند. این معرف ها نسبت به جهت گیری بلورشناسی حساس اند و می توانند دانه هایی با بافت کریستالوگرافی تصادفی یا ترجیحی را به وضوح نشان دهند. علاوه بر این، معرف های رنگی به تغییرات جزئی در ترکیب شیمیایی و شرایط آماده سازی سطح نمونه نیز بسیار حساس اند، که این ویژگی آ نها را به ابزاری ارزشمند برای تحلیل دقی ق تر ریزساختار تبدیل می کند.